Los fossiles de l’Academia e los senators formolats

Promés, non sajarèi pas de la publicar, aquera.

Los fossiles de l’Académia francesa
E los senators, a penas mens formolats,
Per un miracle penós, s’an hèit trebulats
Ailàs, çe’m sembla, ben pregond nos l’an mesa!

Totun, que nse’n fotem, la lengua qui volem,
Non son pas eths los qui la nos daran,
Serà l’Académia qui, ena val d’Aran,
Tribalharà hòrt tà que, per fin, la parlem !


Òc, libertat, egalitat, fraternitat
Tà nosautes non van pas sens gasconitat,
Nosaus qu’èm los hilhs deth gloriós Sanç lo Vascon,
E que volem doncas parlar tostemp gascon !

Que volem, segur, ua lengua modèrna,
Sense tots aqueths blablàs de Sent Pitèrna !
Un bèth diccionari tath nòste batua:
Pas quate, tres ni duas nòrmas, sonque ua !

--------------------------------------------------------------------

D'Eric Fraj, que've balhi ua cançon, d'inspiracion clarament valenciana, qui m'agrada fòrça. Lo (cog)nom Fraj qu'ei ua corrupcion espanhòla deu catalan freixe, o sia hrèishe / hrèisho en gascon e fraisse en lengadocian. Lo pairan de l'Eric èra hilh d'Elx (Elsh), en país valencian. Qu'emigrè tà L'Avelanet, en Arièja, on e maridè ua hilha deu país, la mair-gran de l'Eric.

Som le fraisse
Ieu som l'arbre
Que se vòl pujar al cèl
Som le fraisse
Ieu som l'arbre
Que vòl volar com' l'ausèl


Ieu me nègui
Las rasigas
Al pus prigond de las aigas
Ieu me brutli
Las rasigas
Tot al mièg de las nivolas

E camini
Sens relambi
Sens patria e sens rèi
E camini
Sens relambi
Coma l'àngel de la nuèit