Un aimable lector que’m hè arremarcar lo gascon estant una modalitat de la lengua occitana, que’m caleré escríver occitan gascon en lòc de gascon.
N’ac hèi pas per mantuas rasons. La prumèra qu’ei occitan gascon n’ei pas mei precís que gascon. O sia dens la combinason occitan gascon, lo mot occitan qu’ei inutile, pr’amor lo gascon qu’ei per definicion occitan. Occitan gascon que haré un pauc com se t’obliguèsses de díser felin gat en lòc de gat o can labrador en lòc de labrador.
- E, Jausèp ! As neurit lo felin gat?
- Non, qu’ac harèi en tornar, que vau prumèr sortir lo can teckel!
Que hè pro colhon de s’exprimir atau, non trobatz pas? Segur. Pèir e lo son gat, Jausèp e lo son labrador, aquò que soa mensh colhon que non pas Pèir e lo son felin gat o Jausèp e lo son can labrador.
E per l’aranés, quin e cau díser? Paco Boya escriu lo son blòg en occitan aranés? Ah ! Totun qu’ei de gascon, aquò, l’aranés. Doncas e caleré escríver lo blòg de la Maria qu’ei escriut en occitan gascon aranés? E perqué non en occitan aquitanopirenenc gascon orientau sudorientau aranés? Vam! Lo blòg de l’Amador qu’ei escriut en aranés, tot simplament. Òc, en lengua aranesa, pr’amor non i a pas nada diferéncia de natura enter un parlar e ua lengua. O s’estimatz mes, en occitan oficiau. Aquera, òc, qu’ei ua combinason utila, justa e precisa : occitan oficiau.
Lo Paco, la Maria e l’Amador qu'escriven en occitan oficiau.
