dissabte, 22 de desembre de 2007

Un prèmi m'ei arribat de las Tèrras de l'Ebre !


M’ei arribat un prèmi imprevist. En realitat, ja hè (fa) quauque temps que lo me guardi a casa, pr'amor, tà díser vertat , davant aqueth prèmi, jo que’m senti un pauc com ua garia (gallina) davant un cotèth (ganivet).

E ben, en realitat, ne soi plan urós urós, d'aqueth prèmi. En prumèr pr’amor que m’ei arribat de las Tèrras de l’Ebre, com las cigonhas a la prima. E que l'èi recebut de la Sílvia, ua persona que veneri e qu’aimi entre totas.

Alavetz, de qué hèr dab aquest prèmi ?

Ja qu’a passat la termièra (frontera) estatau , voli n’enviar un mes au nòrd, du costat de Lèira, au país deus mens grans, a Orléans. Tau Jan-Pèire. Lo Jan-Pèire ei gai, ac ditz, ac torna e arretorna díser, plan hòrt. Mès aquò n’ei pas ua rason tà un prèmi. Jo, las preferéncias sexuaus deus blogaires e de las blogairas, que me’n foti. Au Jan-Pèire l’aimi pr’amor de çò qu’escriu e de la lenga de son blòg. E s’ i a ua causa que non me’n foti pas qu’ei plan aquera : lo Jan-Pèire qu’ei ua persona com cau, un juste. Un exemple, son aumenatge aus tsiganas, aquí. Los camps e las crampas de gas, sabem çò qu’aquò vòu díser a casa deus Peirotons. Deu costat deus lors grands-parents maternaus, los mens hilhs n’an pas agut nada familha. Tots tuats. Hemnas, òmes, vielhs, joens, infants, nenets, tots. Desapareguts dens los horns d’Auschwitz. E ben, lo Jan-Pèire que’m hè sentir un pauc mens vergonhós d’estar un èste uman. Alavetz, au Jan-Pèire, li balhi aqueth prèmi.

Un aute prèmi, l’envii a la mes Occitana de totas las Catalanas : a l’Anna. Pr’amor l’Anna qu’ei ua poetessa. E que dens la nosta societat de consum, qu’ avem besonh de (necessitem) poesia mes que tot. E l’Anna, nos regala dab poèsia dens totas las varietats de la lenga nosta. A l’Anna, li agradan los nostes mots. E jo, a l’Anna que l’aimi.


Un aute prèmi, l’envii a la Roser, plan segur. Cada còp que i passi, per l’Arbre Sec, au ras de Viladamat en Empurdan, pensi ad era (en ella). La Roser se revolta, denoncia aquera societat de mèrda, la nosta societat. Denoncia la violéncia e l’injustícia. Hè gòi de véder aquesta capacitat de revoltà’s. Que’ns balha espèr e coratge. De mes, la Roser qu'aima los nostes mots e la poesia. Ei per tot aquò que l’aimi, la nosta Roser zelada. Sabi plan que no’n harà pas arren d’aqueth prèmi, n’a dejà recebut un arramat. Aquò rai. La Roser ne harà çò que volha.

Un aute prèmi, l’envii a un « país » men (lo men país, vos parli pas d’estat, nosautes nomadas nse’n fotem deus estats) au Mika, de Saragòssa, pr'amor que m’agrada lége'u tot dia. E pr'amor que s’ei perdut dens los crums de la Baltica, e qu’a la nostalgia au país. E qu'ei poèta. E que hè víver l’aragonés. Ei per tot aquò que l’aimi. Serà un prèmi compartit per los sons dus blogs, l’aragonés e lo castelhan. La mietat tà cada un. Los dus blògs ne fòrman sonque un, en realitat.

Un aute prèmi, l’envii a la Violette, de la vila de Gràcia. Pr’amor que li agrada la lenga francesa, la mea prumèra lenga. E pr’amor que m’i senti plan a casa de la Violette. A d’estile, s’i minja plan e l’atmosfèra i ei mes qu’agradiva. A la Violette que l’èi aimada de tira (de seguida).

Un aute prèmi, l’envii au Tam, soi fan deu son blog e l’aimi, lo tipe. M’i retròbi dens son blòg. Que’ns regala dab fòtos geniaus e dab tèxtes en occitan que son de pèças d’antologia. E que luta per conservar un semblant de cultura dens lo país de Sarkozy.

E lo darrèr prèmi, o lo prumèr, lhèu lo mes bèth, ben òc,…va tà la Mela. Ò, ac sabi, n'ei pas tostemps finet, finet, lo son blòg, mès me comenci de la conéisher a la Mela. Non v’i cau pas enganar. Ei generosa, umana, fineta quan e vòu plan, e auratz remarcat : que sap manejar la lenga com cau. Qu'ei dotada, la Mela. E que’m hè arríder, e quasi plorar a còps... Li agrada l’erotisme e vòu partatjar sa sciéncia ? I a pas mes solidari qu’aquò. Non, no's cau pas deishar enganar. La Mela ei un pauc com ua monaca russa, mès dab ua diferéncia : la de deguens n'ei pas ua replica de la de dehòra. Jo, a la Mela que l’aimi. Qu’aimi la de dehòra e la de deguens, la Mela sancèra.

E tots los autes de la lista? E ben, m’an balhat sonque lo dret a set causidas…aquò non vòu pas díser que n’aimi pas los autes. Si los èi hicats dens ma lista de ligams, b’ei que i a rasons de las bonas !

14 comentaris:

Mon ha dit...

Vos desiri unas bonas fèstas e tot lo mielhor per a lo novèl an 2008.
Una salutació

優次 (Yuji) ha dit...

D'aguesti sonque coneishi en Mika... (que tostemps responie pacientament es mies demandes sus er aragonés ath fòrum dera Ziber-Rufierta Aragonesa) Tan de bon i auesse mès gent coma eth que defensa era lengua aragonesa
B'ac merite plan :D

E tu tanben ac merites, Joan, peth occitan e eth gascon ^o^

Té la mà Maria - Reus ha dit...

Naltros com el Mon també:
Vos desiri unas bonas fèstas e tot lo mielhor per a lo novèl an 2008.
Té la mà Maria

Joan deu Peiroton ha dit...

mon & té: gràcies a vosaltres dos! Jo també us desitjo bones festes i un feliç any nou!

yuji: lo Mika a deishat un poc er aragonés a Riga, ça'm semble. Mès eth qu'a dejà massa a hèr damb eth leton...(e es Letones :D).

zel ha dit...

Joan, m'has tocat el cor, si, uns quants premis, però sempre fa molta il.lusió, no pas el premi pel premi, el record desinteressat d'algú que només coneixes de nom, de parla i de cor, de pensament i que, saps? és bonic aquest gaudir d'una seguiment discret però afectuós i sensible. Així és que el recullo amb moltíssim gust, i ja saps, els meus desigs estan de la banda de la bona gent, salut pau i amor, que no per gastades, les paraules són menys valuoses. Una fortíssima abraçada, un gran petó.

anna ha dit...

una abraçada!!!

JP la rapieta ha dit...

Mercé tu ieu sabe perqué, quante ai debutat lo meu joèb, i a sieis mes, ai 'gut rason de lo plaçat dejós lo signe de la memòria d'una lenga. Mos parents an jamai vouguts nos l'aprendre mas ilhs nos an balhats de las valors, entr'autre liadas a l'eime de Justícia, d'Egalitat et de Resisténcia, Orador sus Glana dins la familha quo es pas ren.
Grand mercé alaidonc. Si un jorn nos chamins se crosan, tornarai far un clafotis, faràs ben petar lo gewurtztraminer.
Bonas festas de fin d'annada...

Mika ha dit...

Joan, moltes gràcies per el teu premi (no ye isto oczitán pero cuasi cuasi). M'ha feito sentir cómo as blogs l'internet chunen a chen tan aluenyada entre els. Yes en o mio pensamiento e prebaré d'escribir una miqueta més en aragonés, que tiengo O cucut en a zierzera asabelo albandonato.

No dixes a tuya faina en iste blog tuyo. Ye marabielloso.

優次 (Yuji) ha dit...

Bon nadau, Joan!

Joan deu Peiroton ha dit...

YuJi: Adiu, joen ronin de São Paulo! Bon nadau a tu tanben, e bonas vacanças, que descanses plan !!!! Oblidà't un pauc deus estudis, aprofièta plan deu sorelh brasilenc, you lucky guy!

Violette ha dit...

Moltíssimes gràcies, Joan!! Je suis enchantée!

Joyeux Noël-Bon Nadal...i en occità??

Joan deu Peiroton ha dit...

Violette: què en occità??? Bon Nadal, l'has escrit! :)) Bé, en occità de gasconha, Bon Nadau. Però Bon Nadal és tan occità (depen de les varietats). Doncs, Bon Nadal!
Mika: per qué as deishat d'escríver en aragonés? N'ei pas compatible dab l'exili leton??? En tot cas, me hè plaser de't léger, que sia en castelhan com en aragonés. E ja que'm dises que'ns vas "postar" autes messatges en aragonés...Òsca!

Tam ha dit...

onte es lo messatge que t'aviéu mandat per mail? Lo pos reprodusir aqui?

Joan deu Peiroton ha dit...

Amb plaser, Tam! Vaquí (copiat e pegat):
"Gramaci l'ome! m'as pertocat amé ton prèmi! Tu, sabes bèn, coma es dur quora fasèm de causas dins son recanton de pas èstre legit, comprés, de pas posquer simplament discutir. La blocsfèra nos permès de nos trobar, de poder èstre. E de resistir. Vaqui la nova libertat. Ara que la cadena es forta, la nostra istoria es en marcha! MDR! Gramaci per lo Cesar e una pensada esmoguda a la Mela sensa quau lo blog aurié pas gaire existit! Gramaci per ton cop de pè au quiéu, Mela, t'aime! Gramaci a mon paire e a ma maire, per ma modestia tarribla, qu'es un don en se.... Enfin, gramaci, a l'amistat, a la fotografia en negre e blanc, a la cançon, ai vilas dau monde, a l'art contemporanèu e a l'occitan. Es l'ora dau SE CANTA (se canta drech).... Lou
TAM.